‘Imperium’, ‘Lustrum’ en ‘Dictator’ van Robert Harris

Mini-recensie door een bibliotheekmedewerker:

Imperium, Lustrum en Dictator

Deze historische trilogie over de opkomst en ondergang van de beroemde Romeinse redenaar Cicero wist mij te boeien van begin tot einde. En dat is een hele prestatie, want ik ben helemaal geen fan van de figuur Cicero. Hoe vaak hij ook wordt geprezen voor zijn proza en prachtige redevoeringen, ik blijf hem een ordinaire blaaskaak vinden. Net zoals Julius Caesar trouwens, ook een belangrijke figuur in deze boekenreeks, wiens proza eveneens op gelijke wijze geroemd wordt.

En toch, ondanks mijn initiële aversie (met dank aan Tim die me deze trilogie aanraadde, uit mezelf zou ik er nooit aan begonnen zijn), heb ik echt genoten van deze drie delen.

Je leert Cicero kennen door de -vaak kritische- ogen van Tiro, zijn privé-secretaris, een slaaf die Cicero later vrijliet, maar tot Cicero’s dood bij hem in dienst bleef. In het eerste deel beschrijft hij Cicero als jonge, idealistische advocaat met een sterk gevoel voor rechtvaardigheid. Al snel blijkt dat ook in het oude Rome het politiek spel hard gespeeld wordt. De briljante advocaat wordt gedwongen om zijn idealen achter te laten om te kunnen opklimmen tot beste advocaat van Rome, zelfs om te kunnen overleven en om uiteindelijk te beseffen dat hij er aan ten onder gaat.

Harris wist mij gekluisterd te houden door de manier waarop hij het oude Rome, de val van de republiek en de politieke machtsverhoudingen in beeld brengt. Omdat hij erin geslaagd is mij te laten meevoelen met het personage van Cicero, hoe idealistisch en hoe verdorven hij ook overkwam. Nooit had ik gedacht dat ik een boek met Cicero in de hoofdrol zou prijzen.

 

Sandrien Noppen

About bibzaventem